Wysokość koszenia, częstotliwość koszenia oraz sposób zagospodarowania skoszonej biomasy mają bezpośredni wpływ na rozwój systemu korzeniowego, odporność darni oraz długoterminową jakość trawnika. Poniższe informacje wyjaśniają, dlaczego strategie koszenia dostosowane do tempa wzrostu trawy są kluczowe dla zrównoważonej produkcji darni rolowanej.

Trawy tworzą włóknisty, płytki i silnie rozgałęziony system korzeniowy, który jest bardzo wrażliwy na warunki środowiskowe i praktyki pielęgnacyjne. Wzrost korzeni zależy od węglowodanów wytwarzanych w zielonych częściach nadziemnych w procesie fotosyntezy.

Warunki glebowe są podstawowym czynnikiem wpływającym na rozwój korzeni. W glebach zagęszczonych wzrost korzeni jest ograniczony przez bariery fizyczne oraz zmniejszoną dostępność tlenu. Odpowiednie natlenienie gleby jest niezbędne dla oddychania korzeni i ogólnej kondycji roślin.

Praktyki koszenia również odgrywają istotną rolę. Niższa wysokość koszenia zmniejsza powierzchnię liści, a tym samym zdolność rośliny do produkcji węglowodanów. Ogranicza to energię dostępną dla wzrostu korzeni, prowadząc do płytszego systemu korzeniowego. Wyższa wysokość koszenia zwiększa powierzchnię liści, co sprzyja większej masie korzeniowej i głębszemu ukorzenieniu. Zależność między wysokością trawy a głębokością systemu korzeniowego jest niemal liniowa.

Trawy tolerują koszenie, ponieważ ich stożek wzrostu znajduje się blisko powierzchni gleby. Utrata części nadziemnej jest kompensowana zwiększeniem zagęszczenia pędów poniżej wysokości koszenia. Dlatego wysokość koszenia powinna być utrzymywana możliwie wysoko, w zależności od przeznaczenia murawy.

Częstotliwość koszenia jest bezpośrednio związana z wysokością koszenia. Im niższa wysokość, tym częstsze koszenie jest wymagane. Ogólną zasadą jest, aby podczas jednego zabiegu nie usuwać więcej niż jednej trzeciej nadziemnej masy roślinnej. Usunięcie ponad 40% tkanki liściowej może czasowo zahamować wzrost korzeni na okres od sześciu dni do ponad dwóch tygodni.

Jeżeli przed zbiorem konieczne jest obniżenie wysokości koszenia, powinno ono następować stopniowo w ciągu kilku tygodni. Pozwala to darni zwiększyć swoją gęstość i lepiej przystosować się do niższej wysokości cięcia.

Skoszona biomasa powinna być w miarę możliwości pozostawiana na powierzchni. Badania naukowe wykazały, że jej pozostawienie nie zwiększa akumulacji filcu. Wręcz przeciwnie, resztki szybko ulegają rozkładowi, dostarczają azotu do liści i gleby oraz zwiększają zawartość węgla organicznego w glebie. Usuwać należy jedynie nadmiar biomasy, który mógłby fizycznie zadusić darń.

Zrozumienie zależności między wzrostem trawy a wysokością koszenia podkreśla znaczenie strategii, które równoważą częstotliwość koszenia, intensywność użytkowania i zdrowotność roślin. Systemy koszenia Eco Clipper zostały opracowane tak, aby umożliwić praktyczne wdrażanie takich strategii poprzez niezawodne utrzymanie harmonogramów koszenia, nawet przy zmiennych warunkach pogodowych.

Źródło: Fundamentals of Turfgrass Management — Christians, N.E., Patton, A.J. & Law, Q.D., John Wiley & Sons.